Al jaren vragen mensen waarom ik geen boek schrijf. Ik heb nooit gezocht naar verhalen — ze kwamen vanzelf naar mij toe. Misschien omdat ik open ben, nieuwsgierig, of omdat ik net iets langer blijf staan dan anderen.

In Amsterdam verzamelde ik mijn eerste ontmoetingen: kleine momenten die ik deelde met vrienden en familie, zonder nog te weten dat ze een bundel zouden vormen. Nu ik woon in de meest multiculturele buurt van Alphen aan den Rijn, dienen nieuwe verhalen zich opnieuw aan. Soms groot, soms klein, maar altijd vol menselijkheid.

Ook buiten mijn woonplaats kom ik in werelden die voor anderen verborgen blijven: een varkensstal waar gezongen wordt, een kledingbank vol zachte gebaren, gesprekken die beginnen zonder aanleiding en eindigen met onverwachte nabijheid.

Langzaam begon ik te voelen dat deze verhalen verteld wilden worden. Niet om te oordelen, maar om te openen.
Niet om te duiden, maar om te laten zien wat er gebeurt wanneer je even achter iemands deur mag kijken.

Van Amsterdam-Zuid tot de randen van Alphen aan den Rijn ontstaat zo een bundel van momenten die raken: soms ontroerend, soms confronterend, soms gewoon heel zacht.

Wil jij dit boek lezen?
Nog even geduld — ik ben op zoek naar een uitgever die dezelfde aandacht en nuance voelt.

De inhoudsopgave vind je hier: